De sleutel komt wanneer die komt…
Na een middagpauze komen deelnemers aan de facilitator workshop het gebouw van het Ministerie van Jeugd, Sport en Cultuur binnen. De deelnemers, met name werknemers van dit Ministerie, blokkeren de lange nauwe gang. Waarom?
De deur van de workshopruimte zit op slot. De sleutel is zoek.
Na tien minuten komen we erachter dat Laurent, directeur van breedtesport, de sleutel bij zich heeft. Waar is Laurent? Niet in de buurt van het gebouw van het Ministerie.
Laurent zou slechts 10 minuten weg zijn, het duurt allemaal wat langer blijkbaar.We bellen Laurent.
“I am coming now”.
Bekend antwoord, zegt niets.
Laurent zit bij de kleermaker in een drukke volkswijk vol huisjes, winkeltjes, mensen en toeterende auto’s in een lange rij. Laurent gaat naar de fabriek waar shirts gedrukt worden. Laurent gaat met de kleermaker op bezoek bij trainers waarvan de maten genomen worden. Kortom de sleutel maakt nog wel een paar reisjes voordat deze in het sleutelgat van de workshopruimte gestoken kan worden.
Ondertussen: Mooi zitten, buiten in de schaduw, veel lachen met de deelnemers.
“The key comes when it comes.”
Duidelijk toch.
