wereldeditie.nl

Het is voor buitenlanders in Zweden moeilijk om werk te vinden. Het is voor de Zweden zelf al moeilijk om werk te vinden. Maar gelukkig heeft de Zweedse regering daar allemaal projecten en oplossingen voor bedacht. Één daarvan is dat het mogelijk is om stage te lopen om zo werkervaring op te doen

Het valt voor mij (Wendy) dus ook niet mee om werk te vinden in Zweden, vandaar dat ik sinds een maand ook stage loop. Dit ga ik maximaal zes maanden doen. Ik krijg hier iets voor betaald, maar voor degenen die weten wat ik eerst deed: wat ik toen in een uur kreeg, dat krijg ik nu per dag. Niet echt een vetpot dus. Maar goed, ik word een gezelliger mens als ik werk, daar doen we het voor. Het eigenlijke doel van de stage is dat ik Zweeds leer en dat ik Zweedse werkervaring opdoe. Het Zweedse arbeidsbureau wilde ook wel een stageplek voor me zoeken, maar ik was ze voor en heb een stageplek geregeld bij Damon en Kimmy op school. Ja, dat is die school waar ik een keer zo enthousiast over geschreven heb.

Het voordeel van een stageplek bij Damon en Kimmy op school is dat ik ze elke dag wel een keer voorbij zie komen. Ik zie dus dat het goed met ze gaat en dat ze het fijn hebben met respectievelijk hun vrienden en vriendinnen. Omgekeerd vinden ze het ook niet zo heel erg dat ik op school rondloop, Kimmy’s vriendinnen zeggen me altijd vriendelijk gedag en Damon heeft gewoon aan niemand verteld dat ik zijn moeder ben.

Wat doe ik zoal op mijn stage: ik help mee bij de naschoolse opvang (leeftijd 6-10 jaar), ik loop mee naar gym met twee klassen, ik loop buiten als er pauze is, ik ga mee als mijn stagebegeleidster bijles geeft, ik zit bij het overleg van de naschoolse opvang en elke dinsdagochtend komen de twee jongste kinderen van de school twee uurtjes spelen. Ik knutsel heel wat af, iedereen die ooit getwijfeld heeft aan mijn handvaardigheidkwaliteiten: het gaat me heel goed af.

Toch is het verschil met Nederland wel erg groot. Ik had een heel verantwoordelijke baan, waarin ik veel inspraak had in wat ik deed en wat er besloten werd. Ik had zelf stagiaires, ik was degene die zei: ‘je mag  nu wel naar huis gaan hoor.’ En nu hoor ik dat aan het eind van de dag zelf, ik heb er moeite mee dat ik niets kan veranderen, niets kan beslissen en geen echte verantwoordelijkheid heb. In Nederland had ik het altijd druk, had ik altijd iets te doen, en nu soms niets.

Maar daarentegen is het met de kinderen en met de mensen die er werken gezellig. En mijn Zweeds… Dat gaat met de dag vooruit. Toen ik met mijn stage begon, klonk het Zweeds nog als een grote brij. Nu versta ik bijna alles. En als ik het niet begrijp, dan vraag ik of ze het willen uitleggen. Ik praat ook gewoon, al krijg ik soms wel vragende blikken en dan weet ik dat ik iets verkeerd heb gezegd. Kinderen zijn heel erg ruimdenkend en de meeste op de naschoolse opvang willen me graag dingen uitleggen, vertellen wat een woord betekent of me helpen met mijn uitspraak. Op die manier helpen ze me echt enorm en heb ik bijvoorbeeld geleerd wat klei, kralen en van die ijzeren staafjes met zacht eromheen-waarvan ik het Nederlandse woord niet eens weet-die je in allerlei vormen kunt buigen, in het Zweeds zijn. Een ‘taalbad’  noemen ze dat, als je de hele tijd een vreemde taal hoort, de beste manier om een taal te leren, ik moet eerlijk toegeven dat het zo is.  IK KAN ZWEEDS!

En nu dat zo is, gaat mijn stage ook een stapje verder. Binnenkort mag ik meelopen met iemand anders, en word ik meer betrokken bij het schoolse gebeuren en bij de problemen die ze met sommige kinderen hebben. Want bepaalde mensen op de school weten heel goed wat voor werk ik vroeger deed en willen daar met alle liefde gebruik van maken. En ik moet eerlijk zeggen dat ik dat met alle liefde doe. Hoe erg ik ook van knutselen hou…