Buon compleanno, Italia!
Gefeliciteerd met je verjaardag, Italië! Op 17 maart 1861 werd Vittorio Emanuele II van Savoie tot koning van Italië uitgeroepen. Overal werd de groen-wit-rode driekleur gehesen, het parlement kwam in bijzondere zitting bijeen en de dag werd afgesloten met uitvoeringen van Nabucco van Verdi in theaters die nog niet als gevolg van cultuurbezuinigingen gesloten waren. Het “Va’ pensiero” als hoogtepunt en officieus volkslied.
Nu, 150 jaar later wordt in Italië maandenlang discussie gevoerd over het feit of deze 17e maart een vrije dag zou moeten zijn. De bedrijven waren uiteraard tegen (het is crisis, er moet geld verdiend worden!), de vakbonden waren er onzeker over, evenals de politiek. Silvio Berlusconi is te druk met de voorbereidingen op de processen die tegen hem gaan beginnen om zich hiermee bezig te houden. Op het laatste moment heeft de regering toch maar een decreet uitgevaardigd dat vaststelt dat er op 17 maart niet gewerkt wordt. Een decreet, alsof het om een noodtoestand gaat.
De regio’s die door de rechtse partijen wordt bestuurd, hadden zelf al besloten om de scholen te sluiten. De Lega Nord, coalitiepartij in de regering, zal de festiviteiten boycotten.
Op een speciale website van de Corriere della Sera vind je allerlei artikelen met koppen als: “Italië: eenheid in verscheidenheid”, “De toekomst? Waarden en moed”, een fotoreportage van 150 jaar samen leven onder één vlag, een column over de Italiaanse taal en ga zo maar door. Er wordt van alle kanten gewezen op wat de Italianen bindt en wat ze scheidt. Er is een gemeenschappelijke taal, een gemeenschappelijke vlag en een nationaal voetbalelftal. Er is sinds de invoering van de Euro geen nationale munt meer en om nou de zeggen dat het staatshoofd de boel bindt, ik weet het niet. En wie is feitelijk het staatshoofd: premier Berlusconi of president Napolitano?
Napolitano was wel de hoofdpersoon in de televisieregistratie van de feestelijkheden en herdenkingen donderdagochtend op Rai 1. In 20 minuten heb ik minstens drie keer het volkslied gehoord, het kan ook vier keer zijn geweest. Hij legde kransen bij o.a. de gevallenen van de Wereldoorlogen en bij de graven van Vittorio Emanuele II en Garibaldi en verschillende andere monumenten in Rome, er kwamen straaljagers over die de Italiaanse driekleur in rook boven de stad lieten hangen. Er volgt (natuurlijk) ook nog een kerkdienst en de hele dag staan de programma’s op in ieder geval Rai 1 in het teken van 150 jaar eenheid.
Ons dorpje, Poggio San Marcello (AN) is al een paar dagen behangen met vlaggen (vanuit de gemeente verstrekt, vermoed ik) en ook bij sommige huizen buiten het centrum hang de vlag uit. Ik laat de festiviteiten wat langs me heen gaan, het is tenslotte nog niet echt mijn land, maar volg wel met veel interesse naar hoe er verslag van gedaan wordt en hoe de kranten erover schrijven. Maar voor nu is het even genoeg. Het is goed weer vandaag, ik ga zolang het droog blijft maar weer in de tuin aan het werk. De laatste takken moeten nog gesnoeid worden.




Annemarie, Lola en Mark;
Leuk om jullie verslag van deze bijzondere dag voor Italie te lezen, ik zit in een land dat vorig jaar hun 200e bestaandag heeft en ben vers als WERELDEDITIE blogger. Ik volg met veel belangstelling nieuwe publicaties. Misschien kan ik er wat van leren.
Mooie website hebben jullie al heb ik een tip; laat de bovenkant wat l;anger staan, niet alle mensen kunnen snellezen.
De presentatie, jullie plek en jezelf zijn heel fijn gepresenteerd, ik wil jullie heel veel succes wensen, en als ik in de buurt ben… kom ik zeker langs. Groet, Arie klok