wereldeditie.nl

Zo’n half jaar geleden kwam Tore met een wild plan. We waren uitgenodigd voor een internationaal korenfestival in Polen, hadden we zin om mee te doen???

Eerst lachten we erom….ja hoor weer zo’n brainwave van Tore, daarna begonnen we erover na te denken, en tot slot besloten we dat we het maar moesten gaan doen. We kregen 4 LATIJNSE zangstukken opgestuurd,die zouden we samen met de koren uit Letland, Zweden, Denemarken zingen. Sommige haakten meteen af, Latijn was voor hen onmogelijk om te leren.

En de rest had het er ook moeilijk mee. De letters die anders uitgesproken worden ( de o als o en niet als oe, de v als f en niet als w, de u als oe…..) Na veel oefenen en zelf extra repetities begon het ergens op te lijken, maar of het goed genoeg was om te gehoren te brengen was nog maar de vraag. De laatste zang zouden we nog in de bus oefenen want vooral de heren hadden het maar moeilijk met die zang.

En zo vertrokken we op een donderdag-ochtend om 4 uur met de bus richting Polen. Het vliegtuig zou sneller zijn, maar Tore heeft vliegangst, dus…

Reizen met Noren houdt in eten, veel en vaak eten. Het kwam dus goed uit dat we een ontbijtbuffet op de ferry van Noorwegen naar Zweden hadden en een Dinerbuffet op de ferry tussen Zweden en Polen .

Op vrijdagavond hadden we ons eerste optreden in een kerk. We zongen er 1 uur ons eigen repertoire. Helaas viel de opkomst van het publiek wat tegen, maar dat kwam omdat Obama in de stad was en dus de halve stad was afgesloten. Andere koren mochten niet eens zingen omdat de kerken in “de verboden zone” lagen, dus wij hadden nog mazzel. Er is toch wel een verschil of je in een kerk met een fantastische akoestiek zingt of in het bedehus hier om de hoek.

Zaterdag hadden we eerst een repetitie met de andere koren samen. En het wonder geschiedde. De Poolse dirigent wist met zijn lichaamstaal en uitstraling zo’n 250 mensen samen te binden en ons te laten zingen zoals we nog nooit gezongen hadden. De Latijnse-zangen klonken ineens fantastisch!

Dat gaf moed voor het officiële optreden. In de Kathedraal. ‘s Avonds om 8 uur begon het. Alle koren zongen 3 van hun eigen zangen en als finale zongen we met z’n allen de 4 Latijnse zangen. De kathedraal was zo goed als vol en iedereen was een beetje zenuwachtig. De andere koren klonken een stuk professioneler dan wij, vooral het vrouwenkoor uit Letland !

En toen moesten wij op. 16 zangers en Tore. Ons kleine boeren-zangkoortje uit de bergen in Noorwegen stond in de Kathedraal van Warschau ! Onze laatste zang, Gabriellas song….Ingeborg begon, Alfhild en Lisbeth vielen bij, de alten,de sopranen, de mannen, en aan het eind wij allen.

Door de akoestiek klonk het overweldigend! En dat was het applaus ook! Ze stopten gewoon niet met klappen!

En wij? Wij stonden daar met een grijns van oor tot oor even vreselijk gelukkig te wezen. Nadat alle koren waren geweest kwam de samenzang. Wat klonk dat machtig. Ons geworstel was niet voor niets geweest. Na het festival was er een diner voor iedereen, met lekker eten, de nodig drank en een optreden van een folkloristische groep. Zeer gezellig, zeker toen , vooral het Zweedse mannenkoor, de koren spontaan liedjes gingen zingen.

Al met al een geslaagde avond. De terugreis verliep rustig. Als er maar op tijd gestopt werd om te eten dan is het al snel goed. Tore vertelde in de bus dat we waren uitgenodigd om begin december in Krakou kerstliedjes te komen zingen. We hebben volmondig JA gezegd, alleen gaan we wel met het vliegtuig!

(Ik denk dat Tore alleen naar Krakkou rijden zal, want het vliegtuig krijgen we hem niet in haha)