wereldeditie.nl

Gisteren was het in Zweden Midzomernacht, volgens de Zweden zelf de mooiste feestdag van het jaar. Het was wat regenachtig weer en omdat we eigenlijk niet echt goed wisten wat de bedoeling was met Midzomer waren we eigenlijk van plan om thuis te blijven. Maar aan het eind van de ochtend kregen we een sms-je met een uitnodiging voor een heus Midzomernachtfeest, volgens traditioneel recept. Dus we gingen toch, op naar onze eerste echte Midzomernacht.

Het Midzomernachtfeest wordt gegeven door de ouders van een klasgenootje van Kimmy. Zij wonen in een piepklein gehuchtje, nog kleiner dan dat van ons. Hun gezin is het enige gezin daar, dus onze kinderen waren meer dan welkom. Verder zijn alle buren uitgenodigd. Omdat ze vrij afgelegen wonen houden ze elk jaar hun eigen Midzomernachtfeest, klein en knus.

Maar dan? In het begin staan we er een beetje verloren bij, want wat is nu precies de bedoeling. Robin wordt aan het werk gezet om berkentakken af te knippen, de rest plukt bloemen (Zweden staat nu vol met bloemen). Behendige mensen, die al minstens 70 keer Midzomer gevierd hebben, binden de berkentakken rond een paal. Ook worden er kransen van gemaakt, die versierd worden met bloemen. Alles wordt met touw aan elkaar gebonden, het geheel wordt in een gat in de grond gezet en klaar is de meiboom.

Dan begint het dansen om de boom heen. Bij sommige grote feesten zou je misschien nog het excuus hebben dat alleen de kinderen om de boom heen dansen, maar op ons feest is er geen ontkomen aan, iedereen moet meedoen. Ik vraag nog of het moeilijk is, maar er wordt me verzekerd dat het erg simpel is. En dus springen we als een kikker om de boom heen, lopen we in een grote kring te zingen en lopen we met z’n allen naar het midden toe en rennen weer naar de buitenkant. De liedjes zijn ons niet bekend, maar dat zal in de loop der jaren vanzelf wel komen. Het is mij nog niet helemaal duidelijk of we nu de komst van de zomer vieren of juist de komst van de winter, vanaf nu worden de dagen immers weer steeds korter, want een beetje een somber tintje aan het feestje geeft.

Na het dansen en zingen is het tijd om te eten. Traditioneel is er haring met aardappels. Nu zijn wij eigenlijk geen visliefhebbers, maar gelukkig zijn er ook worstjes van de barbeque, brood, ei, kaas en ui. Het lekkerste is het traditionele toetje: aarbeientaart met slagroom. Met verse aardbeien, de zomerkoninkjes, natuurlijk.

Na het eten gaan de kinderen naar buiten om marsmallows te roosteren. Aan een berkentak met spitse punt wordt een marsmallow geprikt en op een open vuur wordt deze warm gemaakt, zodat het zacht van binnen is. Lekker en kleverig. Na een poosje staan niet alleen de kinderen daar, maar ook vele volwassenen, omdat het gewoon leuk is om te doen. Soms vliegen de marsmallows in de brand als ze te dicht bij het vuur worden gehouden, wat er erg lachwekkend uitziet.

Met de regen valt het gelukkig mee, het miezert wel, maar dat hoort er volgens de Zweden bij, want het is nooit mooi weer met Midzomer. Die laatste traditie mogen ze van mij wel veranderen, maar de anderen waren erg gezellig!