wereldeditie.nl

Men neme: 2 waarheden, 20 dl opgewaaid stof, 100 gram zoethouder, jargon

Gebruik uitsluitend dagverse informatie. Scheid de halve waarheid van de hele. Doe alle ingrediënten in een persconferentie. Klop het mengsel op totdat de minister een foutje in het recept ontdekt. Ga dan snel weg naar een coole plaats. Voeg nog wat ambtelijk jargon toe. Verdeel over de massa. Serveer direct na het mea culpa, met gedoseerde ernst en met enkele toefjes goede luim.

- Ya sou, Georgos, lang niet gezien! Vakantie geweest?

- Hallo, Kostas. Nou, ja, beetje dienstreis ook.  Maar toch wel lekker hoor, na die Eurotop éven een paar dagen samen weg. Doe we een bakkie?

- Met jou altijd. Ik trakteer. Maar wat zie ik, nieuwe telefoon? Kek dingetje. Van Nokia?

- Ach ja, je weet hoe dat gaat: het ene onderpand voor het andere. Ja, die Finnen kunnen wel wat, hoor. Hun antwoord op de iPhone, nog niet op de markt. Net zo smart als al die andere, maar deze heeft ook video-conferencing in 3D en simultaanvertaling op HD-kwaliteit. Reuze handig bij zo’n Eurotop. Heb je het nieuws trouwens nog een beetje gevolgd terwijl ik weg was? Met dat noodfonds, bedoel ik. Wat een gedoe zeg.

- Ja, ik heb me een beetje ingelezen. Toch mooi meegenomen, die 109 miljard.

- 159, bedoel je. Zie je wel. Ik was er al bang voor.

- Hoe dat zo? Is die 109 niet goed dan?

- Ja, maar dat zijn de 109 van Mark. Inclusief de ‘vrijwillige’ bijdrage van de banken.

- Mark? De Mark was toch van Angela?

- Rutte, mijn collega-MP van Nederland. Mooiweer-Premier. Die had de cijfers iets anders begrepen. Of nee, niet hij, maar de pers en de Kamer hadden het verkeerd begrepen.

- Ja, die. Maar die moest toch laatst door het stof wegens een rekenfoutje? Ik zou zeggen: 109 of 159, dat scheelt nogal. Dan kost de koffie hier geen twee, maar drie Euro. Dan ga je toch af? Dat heet toch een blamage?

- Nee Kostas, dat heet daar een storing in de communicatie. Hij had net acht uur Europees vergaderd, zei hij, dus hij zat hélemaal in de cijfers.

- Kennelijk niet de goede, want er moest nog een uitlegbrief aan de Kamer achteraan. Twaalf kantjes!

- De cijfers waren correct, alleen de termijn hadden ze verkeerd begrepen. Had beter gecommuniceerd kunnen worden. Zal niet meer gebeuren. Zei Mark.

- Maar er was toch ook nog een Drs. Vaagtaal, een topambtenaar die alles nog een keer ging uitleggen? Daarna snapte helemaal niemand er nog wat van.

- O ja, maar die man is daar speciaal voor aangenomen. Eigenlijk vertel hij elke keer, dat water gewoon naar beneden stroomt. Dat zegt hij zoiets als: ‘wij hebben onze vorige studie naar de omstandigheden  waarin water bergopwaarts stroomt nu geactualiseerd en we zijn er voor de eerste maal in geslaagd te demonstreren dat het fenomeen vooral optreedt als de berg is ondergebracht in een grote centrifuge die met hoge snelheid ronddraait. Bij een lagere rotatiesnelheid hebben we waargenomen dat het verschijnsel zich niet manifesteert, hetgeen volledig in overeenstemming is met de theorie van de zwaartekracht. Ons pionierswerk heeft belangrijke consequenties met betrekking tot watervoorraden aan de oppervlakte van snel draaiende neutronensterren.’ Voor deze keer had hij zijn uitleg aangepast: de berg is dan onze Olympos, het Water is de Euro en neutronensterren zijn de Financiële markten. Iedereen plat. Werkt altijd.

- Dus toch 159 miljard?

- Als je met Rutte’s termijnen rekent, dan wel, ja.

- En de Nederlandse belastingbetaler dan?

- Die is op vakantie, dus die weet nog van niks.

- En nu? Een Kamerdebat en een paar knallende moties om zijn oren?

- Welnee, joh. Zijn gedoogpartner is sowieso tegen elke steun aan ons, en maar een deel van de oppositie is voor. Zo werkt dat daar in Holland nu eenmaal. Dus hij komt er mee weg.

- En dan?

- Dan begint in oktober het EU-circus opnieuw. Maar wacht, ik laat je even de foto’s van Finland zien. Hier, kijk, mooi zitten in zo’n toptent, je kent dat wel. Hoort er allemaal bij. Afijn, alles beklonken en geregeld, krijgen we als dessert nog een Finse specialiteit geserveerd, wow! Mijn vrouw moest en zou het recept van de chef hebben. De naam ben ik even kwijt, eh, Håkse Blüüf of zoiets, maar een smáák! Ga ik de volgende keer in Brussel aan de catering doorspelen. Ha! Nee, dat kent Mark vast niet! Maar ik moet nu gaan, we bellen nog, oké? O, en de volgende keer is de koffie voor mij, hoor!

Dandalos.