Beveiliging en FARC
Naar aanleiding van de dood van FARC-leider Alfonso Cono gaf president Santos de FARC-leden de keuze zich over te geven.Vrijwel meteen was het antwoord dat de FARC doorgaat met de zinloze strijd, wat allang niet meer hun eigen ideologie volgt, maar verzand is in drugshandel. Het werd meteen allemaal breed uitgemeten op alle Nationale tv-kanalen in Colombia en dagenlang herkauwd.
Een landelijke propaganda campagne is het gevolg, een psychologische oorlogsvoering tegen de FARC, want de bevolking moet beseffen dat het FARC-probleem actief aangepakt wordt.Met de laatste verkiezingen werden kansen van de FARC om terreur te zaaien, vermeden, dankzij de strenge beveiliging.Maar nu heerst er tegenstrijdige rust, want men heeft ook angst voor wraak van de FARC.Hoewel de drijvende kracht verwijderd is, wordt juist het onberekenbare en labiele gedrag van de FARC gevreesd.Want dat is een van de redenen dat elke dag weer je overal veel politie en militairen actief aanwezig ziet in de gehele stad en op de doorgaande wegen.
Als we het in Nederland over veel blauw op straat hebben, kun je hier stellen, veel camouflagepakken op straat, die zich duidelijk in het straatbeeld manifesteren.Ik dacht altijd dat camouflagepakken een ander doel hadden, ongezien en aangepast aan het terrein aanwezig zijn, maar je ziet ze hier overal.Men patrouileert wat af hier. Mooi meegenomen is, dat de burgerboeven zich ook koest houden, hoewel dat een kwestie is van onoplettendheid wanneer zij toeslaan.Vaak is dit in een verkeerde buurt, want die zijn hier genoeg, maar de goede buurten overheersen gelukkig en daar tref je de winkelcentra aan, net zoals in Nederland maar dan veel groter. Als voorbeeld een winkelcentrum in Cali, www.unicentro.com
En hier staan op alle hoeken en belangijke punten bewakers gewapend met een colt en shotgun. Preventie tegen FARC, dieven, rovers en ordeverstoorders.In deze winkelcentra treft men ook de pinautomaten aan, die bewaakt worden door het schootsveld van zo’n vigilante zoals de bewaker wordt genoemd.Deze mensen hebben een speciale beveiligingsopleiding gehad en zijn vaak ex-dienstplichtige militairen. Zij hebben een wapenvergunning en mogen dan ook over straat geuniformeerd zichtbaar hun wapen dragen en dat wordt dan ook met de nodige trots geshowd.In vrijwel elke winkel tref je eveneens een vigilante aan en dan is de vigilante bij de bank of kantoor het nog wel meest aansprekend.Deze vigilantes gedragen zich autoritair en mensen benaderen hen met bankvragen of kantoorzaken. Ongelovelijk als ze dan een antwoord geven als ware zij de vraagbaak van dat kantoor. Dat kan in Colombia. Zij hebben het pistool en het gezag.
Het geeft ook aan dat de mensen opzien tegen de vigilantie, laat staan de politie en militairen. Het zijn dan ook geen grappemakers met altijd een strak en alert gezicht.Loop je met een tas een andere winkel of supermarkt in wordt je tas dichtgeniet met een bonnetje dat je met de bewuste tas de winkel bent ingestapt. Er zijn ook supermarkten waar je je draagbare spullen in een kast met slot bij de ingang moet afgeven. Deze opbergkluisjes worden bewaakt door zo’n meneer of mevrouw van de vigilantie. Er is een verschil tussen de mannelijke en vrouwelijke geuniformeerde op de bewapening en het strakke gezicht na.De vrouwelijke vigilante /politie /militair wil haar vrouwelijkheid door het uniform niet verbergen en ja leuk, zo’n zeer vrouwelijke uitstraling met hoedje, uitgelijnd model, oorbellen en opgemaakt koppie.De vrouw komt macho over maar is en blijft op en top vrouw.
De middenstand betaalt de vigilantie, hetzij collectief hetzij onafhankelijk.Problemen zijn er hierdoor vrijwel nooit in een winkelcentrum.
Verder bestaan hier woongemeenschappen, comunidades. Dit zijn een aantal blokken apartamenten of huizen die in een kazerne-achtige stijl zijn gesitueerd met een groot electrisch beveiligd hek erom heen. Vaak voorzien van een zwembad(je) uitsluitend voor de bewoners, soms ook een fittness-ruimte, een sociale ruimte en een parkeergarage. Hier wonen mensen die veiligheid willen en dat zijn dan ook vaak de buitenlanders.Veiligheid die gegarandeerd wordt door een portier, de vigilante, die controleert wie de comunidad verlaat en wie er in mag en collega’s die continue patrouille lopen binnen de omheining. De bewoners betalen de vigilantie van hun servicekosten.
De meesten wonen gewoon in een straat, in een rijtjeshuis en daar loopt per straatdeel een vigilante rondt, uitgerust met stok of manchet zonder wapenvergunning.Deze zijn niet opgeleid, maar hebben gezag over de straat gekregen van de straatbewoners en bewaken de rust en orde.Deze vigilantes worden met maaltijden en vrijwillge bijdrages van de bewoners betaald.
Kennen we in Nederland vrijwel geen heuvels, hier barst het er van en die heuvels zijn voor buitenlanders minder veilig, weinig vigilantie, meer achterbuurten, meer gevaar, meer kans op FARC, die ook hun boodschappen moeten doen. Vaak via de lokale bevolking.Dus FARC is overal, want je weet niet wie contacten met hen heeft en hun boodschappen doet.
En als aan mij de vraag gesteld wordt of ik me hier veilig voel.
“Ja, ik voel me veilig en heb nergens last van, omdat ik niet het woord FARC in mijn mond neem, niet provoceer, niet op de verkeerde plekken kom, in een comunidad woon en altijd wel een vigilante, politie of militair zie.Als je het gevaar opzoekt, ontmoet je het gevaar, dat geldt in Nederland ook.”
