wereldeditie.nl

Ik zou een blog kunnen schrijven over televisieprogramma’s, opvoeden of huisdieren, maar dat doe ik niet. Ik wil het in deze blog graag hebben over onze avonturen met het langlaufen. Het is nu eenmaal makkelijk gedaan om aan wintersporten te beginnen als je in een wintersportgebied woont. De vorige winter konden we alleen nog maar sleeën, maar dat hebben we nu dus uitgebreid met het langlaufen.Dus al in de zomer kochten we voor ons allevier een stel langlauflatten en schoenen. Het zijn oude verhuurskies, want we moesten eerst maar eens testen of we het echt wel leuk zouden vinden. Gelukkig mochten we de schoenen nog ruilen als ze niet goed zouden zijn, want in december bleken de voeten van zowel Damon als Kimmy gegroeid te zijn en moesten we ze alsnog omruilen voor een maatje groter. Ook hadden we nog stokken nodig. En wax, maar daarover later meer. De winter kwam laat dit jaar, dus moesten we lang wachten op sneeuw, maar eind december was het dan toch zo ver.

Dus op een mooie dag gingen we voor het eerst langlaufen. Dat ging eigenlijk best al wel goed.  Eerst hebben we met zijn allen het rondje van anderhalve kilometer gedaan. Hierna wilde Kimmy niet meer verder gaan en gingen wij, overmoedig als we waren, het rondje van 2 1/2 kilometer doen. Dit was echter geen vlakke makkelijke route, maar een wat moeilijkere route met al wel flink hoogteverschil. Nooit geweten dat je met langlaufen ook flink omhoog en omlaag gaat, het is toch geen skieën! Bij de eerste klim bleek dat onze skies niet goed gewaxd waren en dat we dus nauwelijks grip hadden en meteen weer naar beneden gleden als we ook maar iets omhoog wilden gaan. Nou goed, dan maar een stukje lopen. Verderop ging het weer naar beneden en dat ging eigenlijk wel weer erg lekker. Later weer omhoog, dus maar weer lopen. We hadden bijna het bordje gemist, waardoor we op de tien kilometer baan terecht zouden komen, maar het ging net goed. Weer omlaag, maar dan met een bocht. We gaan flink hard en Damon schiet de bocht uit, waardoor hij twee meter naast de baan komt te liggen. Wendy laat zich dan ook maar vallen om te vermijden boven op hem te vallen. En terwijl we daar zo liggen zien we in de verte Robin ook onderuit gaan. Beetje moeilijk nog, deze baan, maar sneeuw is zacht en we vallen gelukkig niet zo hard. Langlaufen is stoer!

Ondertussen zijn we meerdere keren aan het langlaufen geweest. Het is leuk, maar ook best nog wel technisch. Af en toe word je ingehaald door iemand die het al zijn hele leven doet, en dat is echt niet leuk als zo’n tienjarige vijf keer zo snel gaat. Ook is de waxtechniek nog niet helemaal geperfectioneerd en zijn de skies of te stroef of te glad. Maar we houden vol en worden steeds beter (vooral Damon).

Na het langlaufen was ik laatst in de bibliotheek en de bibliothecaresse (zelf een schansspringer) zag mijn schoenen (op langlaufschoenen kun je goed lopen). Dus we raken in gesprek en ik vroeg of ze niet een boek over langlaufen had. Die heb ik nu, langlaufen voor kinderen: hoe word je een ster? Daar maar mee beginnen dan…

De sneeuw blijft hier in Zweden nog wel even liggen en de skiegebieden zijn tot in april open. Voor iedereen die een vakantie in Zweden overweegt, kijk ook eens op onze site www.varmlandvakantie.com .