Dat wetende is het natuurlijk handig als je niet te veel van andere leveranciers, dan jezelf, afhankelijk bent. Ze hebben zich daardoor in het verleden ook veelvuldig gemengd in conflicten tussen andere landen waar dit “zwarte goud” in de grond zit om de toevoer naar zichzelf te waarborgen.

Onderzoeken hebben uitgewezen dat er in en rond Florida ook heel wat uit de grond te halen valt maar de milieu groeperingen hebben de winning hiervan lange tijd uit kunnen stellen. Onlangs is er echter een wet ondertekend dat er ook dichter bij de kust van deze staat geboord en gewonnen mag worden.

Naast de toeristenindustrie en de teelt van groenten en fruit is dit ook een bruikbare werkvoorziening in deze tijd van hoge werkeloosheid. Plus dat het weer iets toevoegd in voorziening van de grote eigen behoefte.

Dit alles zag er goed uit en de voorbereidingen waren al in een gevorderd stadium totdat op 20 april, op 80 kilometer van de staat Louisiana in de Golf van Mexico een ontploffing plaatsvond op het door BP gehuurde oliebooreiland “Deepwater Horizon”. Bij dit ongeval hebben 11 mensen hun leven verloren, is het platform gezonken en lekt er olie en gas uit de boorgaten op 1,6 kilometer diepte in het water van de Golf van Mexico.

De onderzeese oliebron lekt dagelijks tussen de 1.9 en 3 miljoen liter per dag en in het ergste geval, het duurt nu al bijna 6 weken zonder echt bevredigende afdichtingsresultaten, is er dus al meer dan 100 miljoen liter ruwe olie naar de oppervlakte van het water gestroomd wat deze ramp vele malen erger maakt dan het ongeval met de supertanker Exxon Valdez bij Alaska.

Nu het er naar uitziet dat het vervuilde water, afhankelijk van de wind, de vele stranden (ook die van Florida), flora en fauna gelegen in en aan de Golf van Mexico aan het vervuilen is begint de huidige president B. Obama, na hevige kritiek omdat hij niet tijdig heeft gereageerd op de ramp, zich er ook mee te bemoeien. Er is,ondanks de vele pogingen die er al gedaan zijn om het gat te dichten, nog steeds geen succes te melden.

Momenteel zijn ze bezig met operatie”Top Kill”. Ze proberen door middel van het pompen van zware boorvloeistoffen in het boorgat het gat af te sluiten. Dit alles is live te volgen door hier te klikken.  Hopelijk gaat dit lukken of is het al gelukt en kan worden begonnen met het opruimen van de vervuiling waarvoor ook Nederlandse hulp is gevraagd en toegezegd.

Dit alles geeft de Amerikanen wel weer een voorsprong in de zoektocht naar alternatieve brandstoffen. Ze claimen zelfs al een auto te hebben ontwikkeld die op water kan rijden. Het water dient echter wel uit de Golf van Mexico te komen…

Er worden dagelijks vele krantenpagina’s gevuld met aanbiedingen van de vele autodealers die we in deze omgeving rijk zijn. Ze beloven allemaal de beste deals en soms krijg je bij een aanschaf van een nieuwe auto er zelfs nog een fiks geldbedrag aan contanten bijgeleverd om de deal nog interessanter te maken. Dat dit natuurlijk allemaal met de nodige rente terugbetaald dient te worden lijkt niet iedereen te beseffen.

De pas aangeschafte auto word pas afgeleverd of kan dan opgehaald worden als er aantoonbaar een verzekering afgesloten is. Hierdoor proberen de dealers en wethandhavers het onverzekerd rijden zoveel mogelijk tegen te gaan en dat lukt ze gelukkig ook aardig. Echter, het afsluiten van een autoverzekering is erg prijzig, zeker als je geen Florida rijbewijs hebt en was het dus voor ons zaak om deze zo snel mogelijk te halen.

Er is altijd wel een rij-test centrum in de buurt waar je met je eigen auto heen kan voor een volledig rij-examen . Na de nodige persoonsinformatie, een snelle ogentest en een ter plaatse genomen pasfoto wordt je naar een touchscreen gedirigeerd om daar te proberen een  theorie-examen met goed gevolg af te sluiten. Indien dit het geval is, gaat er een examinator met de kandidaat mee om op de, bij het testcentrum behorende parkeerplaats, te tonen dat je de auto volledig onder controle hebt en dit natuurlijk wel nadat je hebt laten zien dat de claxon en remlichten in goede staat verkeren en dat het voertuig verzekerd is.

Toen wij dus daar waren om een afspraak te maken en tevens het verkeersregelboek wilden meenemen konden we gelijk plaatsnemen in de wachtruimte voor een volledig rij examen. Na onze tegenwerpingen dat we liever eerst het theoriegedeelte wilde bestuderen voordat we examen gingen doen, kregen we te horen dat je de 23 dollar examen- en rijbewijskosten pas hoefde te betalen als je geslaagd was.

Toen we, nadat we beide geslaagd waren, nog even voor de goede orde door het verkeersregelboekje gingen en zagen dat het verboden is om in een auto aangebroken alcoholische versnaperingen te vervoeren en vanuit een rijdende auto te schieten (je moet hem namelijk eerst volledig tot stilstand brengen), waren we erg verbaasd, je mag hier niet veel.

Ook kennen ze in Florida geen periodieke autokeuring en is het aan de autobezitter/bestuurder om de auto in goede staat te houden. Dit betekend ook dat er veel zelfgebouwde voertuigen over ’s lands wegen rijden waarvan ik de veiligheid nog wel eens in twijfel trek. Het levert echter ook vaak een mooi schouwspel op.  

www.vipfloridavillas.com

In 1989 is dit namelijk gebeurd bij een Boeing 747 van de KLM toen deze boven Alaska door een aswolk vloog . De piloten kregen de motoren die hierdoor uitgevallen waren maar met moeite weer aan de praat en omdat de voorramen volledig waren gezandstraald hadden ze ook geen zicht meer. Ze hebben uiteindelijk nog wel veilig de bestemming bereikt maar het is begrijpelijk dat ze nu liever de toestellen aan de grond houden om een eventuele fatale afloop te voorkomen.

Dit betekent dat de vakantiegangers die van Europa komen en in Amerika zitten momenteel niet terug naar huis kunnen. Op de luchthaven van Orlando, waar nu veel mensen verblijven en hopen dat de luchtvaart snel weer z’n dagelijkse routine oppakt, is het een drukte van belang. Het ziet er voorlopig niet naar uit dat het snel zal verbeteren, ze verwachten zelfs nog een grotere uitbarsting van een andere vulkaan terwijl de Eyjafjallajökull er ook nog steeds flinke ladingen as uitstoot. Er zit dus voor deze reizigers niets anders op dan weer een onderkomen te zoeken daar de eerste terugvluchten pas over, hopelijk, enkele dagen  weer aanvangen.

We hebben de afgelopen dagen veel telefoontjes gehad van mensen die door deze gebeurtenis een voorlopig onderkomen zochten en vaak konden zij weer in de villa’s terecht waar ze met tegenzin afscheid van hadden genomen omdat de nieuwe bewoners ook de overtocht per vliegtuig niet konden maken. Om deze mensen tegenmoet te komen, het vakantiebudget is meestal niet toereikend voor nog een extra week, hebben verschillende attractieparken hun deuren gratis voor deze gestrande reizigers geopend. Ze moeten natuurlijk wel een geldig vliegticket kunnen overleggen om fraude te voorkomen.

Orlando heeft natuurlijk ook z’n eigen vulkaan en daar hebben ze een mooie minigolfbaan omheen/doorheen gebouwd. Een bezoek hieraan is voor de gestrande toeristen een ideale mogelijkheid om in de juiste sfeer te blijven.

 www.vipfloridavills.com

Maandagochtend vroeg waren we op pad gegaan richting Miami om daar op het Cruiseschip de Carnival Imagination met ongeveer 2300 passagiers en 1000 bemanningsleden een rondtoer te maken via Key West en het Mexicaanse eiland Cozumel om daarna weer terug te keren naar Miami. Miami is toch een uurtje of vier rijden vanaf Orlando maar het meeste daarvan is over de Florida Turnpike. Een tolweg zonder stoplichten of verkeer van rechts.

Dus toen er rond het middaguur reeds de eerste hongergevoelens werden waargenomen maar we bijna bij de boot waren, besloten we door te rijden daar ons verteld was dat je vanaf het middaguur aan boord kon en je gelijk aan de eettafel kon gaan zetelen om er niet meer vanaf te komen. Na de nodige goede aanwijzingen door Lynn omtrent de rijrichting kwamen we iets later dan normaal aan bij een enorme kade waar de gigantische cruiseschepen aangemeerd waren. Dus snel de koffers lossen, auto parkeren, inchecken en aanschuiven daar waar er wat eten te halen was.

Bij het lossen der koffers werden we vriendelijk lachend geassisteerd door iemand met veel goud in z’n mond. Dat hij hiervoor tips wenste te ontvangen werd ons vriendelijk doch dringend duidelijk gemaakt.  We hoefden in ieder geval niet zelf de koffers naar boven te sjouwen en konden ons snel richting de incheckbalie spoeden.

Echter, wat we buiten niet konden zien, was dat er binnen voor de incheckbalies enorme rijen waren gevormd door de vele mensen die ook van plan waren om mee te cruisen. Om kort te gaan: we hebben drie en een half uur in de rij gestaan om na de nodige paspoortproblemen aan boord toegelaten te worden en moesten toen ook nog eerst meedoen met “de oefening van de evacuatie met reddingsboten ” voordat we uiteindelijk om een uur of 6 richting de eetgelegenheden konden om daar met hevige hoofdpijn te constateren dat we geen honger meer hadden.

Dinsdag was de dag dat we Key West zouden aandoen alwaar we aan land gingen om met een soort treintje een deel van het eiland te bezichtigen. Een prachtig eiland met een mooie geschiedenis en prachtige gebouwen waar door de bestuurder van het treintje het nodige over werd verteld om daarna te worden losgelaten zodat je al wandelend zelf nog het een en ander kon ontdekken en fotograveren.

We hadden onze jongste zoon Owen, ondanks een aanwakkerende wind, wel mee kunnen krijgen maar deze was zo bang om de boot te missen en dat hij van het eiland zou worden geblazen dat we het volgende treintje maar weer terug genomen hebben. We hoefden nu in ieder geval niet in de rij te staan om aan boord te kunnen en wat misschien nog beter was; we hadden stretchers bemachtigd die precies in het verlengde van de zonnestralen stonden.

Waar het overdag al pittig waaide begon de wind s’ avonds na vertrek flink toe te nemen en kregen we een zijwind te verduren van 65 mijl oftewel meer dan 100 km per uur. Ondanks dat de boot erg groot is, ging hij door de hoge golven flink op en neer en moesten heel wat mensen de inhoud van hun maag via de verkeerde uitgang vaarwel zeggen. Zelfs enkele leden van de crew konden de nacht niet zonder de nodige medicatie doorkomen. Wij Nederlanders, de wereldveroveraars en heersers der wereldzeeën van weleer, hadden echter bijna nergens last van.

De volgende middag werd na enige vertraging het Mexicaanse plaatsje Cozumel, met zijn prachtige diepblauw gekleurde zee, aangedaan. Dat dit schitterende plaatsje het volledig van toerisme moet hebben werd ons na het zien van de zoveelste kledingzaak, juwelier, Cubaanse sigarenzaak, café en eettent waar minimaal 5 man buiten stond om je naar binnen te loodsen, wel duidelijk.

Deze eilandbewoners zien de opvarenden van elke cruiseboot weer als een school vissen die in hun fuiken moeten worden opgevangen en het waren dan ook vooral de Amerikanen die volledig Mexicaans verkleed en voorzien van de nodige waardeloze prullaria, zwaar lallend en Cubaanse sigaren rokend ’s avonds weer aan boord verschenen.

De gehele donderdag zou worden gebruikt om weer richting Miami te cruisen en op deze dag was het vooral zaak om ’s ochtends zo vroeg mogelijk, met een handdoek, een stretcher te claimen zodat je de gehele dag, genietend van de zon, mee kon doen met allerlei contesten en andere vermakelijke spellen.

Echter, omdat onze telefoontjes, die we als horloge en wekker gebruikte, nog steeds op de Mexicaanse tijd stond waren we ’s ochtends iets te laat en waren alle stretchers al bezet.  De meest harige borst contest heb ik hierdoor helaas aan mij voorbij moeten laten gaan maar hebben we deze dag aangegrepen om het aan boord aanwezige casino plat te spelen.  Lynn zou de fruitautomaten laten springen en ik zou de dealers bij de blackjack - en roulettetafels flink laten zweten. Tenminste, dat was het plan.

Vrijdag konden we, na het verkrijgen van een vernieuwde visum, weer richting het vertrouwde Orlando. We hebben er erg van genoten met ons vieren en een cruise is ook echt een aanrader voor iedereen. Aan boord van zo’n schip is zoveel te doen en te zien dat je je echt nooit hoeft te vervelen.

En om ook maar even aan te halen wat een aimabele oom van ons eens verkondigde na de viering van een familielid’s verjaardagspartij bij het Wapen van Holland in Anna Paulowna; “Het was een heel mooi feest want het eten was erg best”.

Waar in Nederland de echte vriendschappen vaak ontstaan door een gemeenschappelijke muzieksmaak, gelijk karakter of gewoon toeval is het hier het makkelijkst vrienden te maken met mensen van dezelfde geloofsovertuiging of kerksgezindheid. Aan de overkant van onze sub-division is ook een klein gebouwtje te vinden die dienst doet als kerk.

De aanhang hiervan is dermate groot dat tijdens de zondagse geloofsbelijdenissen niet iedereen naar binnen kan en een groot gedeelte van de aanhangers buiten op het parkeerplaats moet achterblijven. Dit ongemak los je op door buiten grote speakers te plaatsen zodat iedereen toch op het juiste tijdstip kan invallen bij de psalmen en gebeden. Dit alles is bij ons ook luid en duidelijk te horen en dat scheelt ons weer een autoritje. Alleen breiden we zo onze kennissenkring niet erg uit.

Het is hier waarschijnlijk hetzelfde als in andere landen waar mensen naartoe ge-emigreerd zijn. Landgenoten zoeken elkaar toch steeds op simpelweg omdat een eigen taal, cultuur en werkethiek makkelijker te begrijpen zijn. Het is dan ook niet gek dat de vele Engelsen en Mexicanen die hier momenteel wonen volledig zelfvoorzienend zijn en elkaar de klussen toeschuiven die in het verleden door Amerikanen uitgevoerd werden. Want als je hier (en ook ergens anders) wilt slagen moet je hetzelfde te werk gaan als je in eigen land gewend was en niet meegaan in de te relaxte mentaliteit die men hier gewoon is. We moeten zelf echter nog meer landgenoten zien te vinden om hier de boel volledig over te nemen.

Zo gaat het ook in de sport. Zelfs als Sven Kramer het goud op alle schaatsafstanden wint, zijn Eric Heiden, Chad Hedrick en Shani Davies toch de beste schaatsers ooit.

Het word er al vroeg ingeprent en begint al op de kleuterscholen. Men stimuleert de kinderen (en de ouders) om het beste uit zichzelf te halen en voor iedere goede prestatie, op wat voor gebied dan ook, volgt een beloning. Dat dit vaak snoep, koek, ijs en uit- eten bonnen zijn zorgt er ook voor dat ze uitblinken in veel eten. Maar omdat kinderen vaak gevoelig zijn voor deze complimenten en als je vanaf jong ook de dingen waar ze goed in zijn begeleid en motiveerd, blinken ze later vaak uit op allerlei gebieden zoals allerlei wetenschappen,techniek en vooral sport.

De afgelopen week werden op de scholen de ouders uitgenodigd van de kinderen die voor alle schoolvakken gelijk - of hoger dan een 9 gescoord hadden (straight A’s). Ook wij waren hiervoor uitgenodigd. Al deze kinderen werden achter elkaar op een podium uitgenodigd, kregen een certificaat, de nodige tegoedbonnen en een hand van iemand die ergens een rol van betekenis in heeft gespeeld. In dit geval was dat een meervoudige olympische gouden medaille winnares.

Daarna volgde een voordracht van deze gouden medailliste die in een emotionele en toegewijde toespraak verkondigde dit gewonnen te hebben, na natuurlijk de nodige tegenslag, maar met dit moraal; Zolang je maar in jezelf en het doel gelooft en daar het nodige werk voor verzet, het ooit goed zal komen. (De welbekende American Dream). Met natuurlijk een uitbundige applaus en veel gejoel als gevolg.

 Gewoon gelukkig zijn met wat je doet, je werk goed doen en je afspraken nakomen is waarschijnlijk geen ultiem doel dus moeten we nog iets verzinnen wat ook waard is om na te streven. Al denk ik dat we op www.vipfloridavillas.com  heel wat goeds te bieden hebben.

Door deze afgelopen vorstperiode hebben echter wel veel bomen en planten het leven gelaten en ziet het altijd groene landschap er nu bruin en grauw uit. Dit landschap wat in een nog niet zo ver verleden voor een groot gedeelte uit moeras bestond en dat is teruggewonnen door de mens om er vakantievilla’s op te bouwen.

Dit heeft de afgelopen jaren op grote schaal plaatsgevonden vanwege de grote vraag naar deze villa’s door de snel groeiende toeristenindustrie. Dus de oorspronkelijke bewoners, de dieren, zijn een beetje van hun plaats verdreven maar komen nog wel regelmatig langs om te kijken of er nog iets van hun gading te vinden is in de vuilnisbakken van de huidige bewoners. We moeten alleen ze nog wel leren dat ze de gemaakte rommel (omgegooide vuilnisemmers) ook weer moeten opruimen…

Doordat wij ook aan de rand van een moeras woonachtig zijn en we ’s avonds veel buiten zitten, wat alleen kan als je een volledig scherm om je achtertuin hebt omdat je anders wordt lekgestoken door de muggen, zien we vaak van alles voorbijlopen en kruipen.

Van slangen in alle soorten en maten tot gordeldieren, vossen, wilde zwijnen en wasbeertjes. Er worden ook regelmatig alligators en zelfs onlangs een bruine beer gespot in de nabijheid van mensen.

Daarom word ook nadrukkenlijk geadviseerd niet zelf je verkeerd geslagen golfballetje uit het water te halen tijdens een rondje golf op een van de vele golfbanen daar je vooral langs de waterkanten niet de grootste mensenvrienden tegenkomt. Het is wel weer geruststellend om te weten dat de exemplaren langer dan 1.8 meter gevangen worden en weer uitgezet in meer geschikte omgeving.

De huidige bewoners hebben, ondanks dat ze laatste jaren niet veel in aantal zijn toegenomen, wel veel meer ruimte nodig. Waar in 1980 nog 15% last had van enige overgewicht is het nu 30 jaar en veel welvaart later gegroeid naar 65%.

Men is zich er wel degelijk van bewust dat dit toch niet goed is en dat dit moet veranderenen ook omdat het momenteel doodsoorzaak nummer 1 is. Op de scholen word er veel aandacht besteed en je ziet ook op de tv veel over afslankpillen, fitness workouts en gezonde voeding.

De Amerikanen zijn er goed gemotiveerd mee bezig wat zich onlangs uitte bij een burgerrestaurant waar een stevige Amerikaanse schone een driedubbele hamburger had besteld waarvan het vet van haar linker elleboog druppelde edoch wel met een diet (suikervrije) cola in haar rechterhand voor het natuurlijke evenwicht.

De media overdrijven hier graag en waar ze in de zomer bij elk zuchtje wind wat ze verwachten meteen een tornado warning afgeven worden we nu weer gebombardeerd met “hard freeze warnings”. Dit keer hopen we echt dat ze het weer erger voorstellen dan dat het werkelijk wordt, want alle zwembadpompen en verwarmingen zullen dit niet lekker gaan vinden. Voor de zekerheid hebben we de pompen maar wel aangezet voor 24 uur bij alle villa’s die we beheren om kapotvriezen hiervan te voorkomen.

De afgelopen weken zijn er weer veel toeristen geweest en de pretparken waren, ondanks of juist vanwege het koude weer, afgeladen vol en dat zorgde weer voor langere wachttijden voor de achtbanen en andere attracties. Het is dan ook jammer dat men vaak afhankelijk is van de schoolvakanties van de kinderen. Juist in deze schoolvakantietijden is alles vanaf de vliegreizen tot de aan de pretparken duurder. Maar omdat de ouders vaak zelf in het verleden zo genoten hebben van deze attracties willen ze het ook weer aan hun kinderen laten zien en dat maakt het wachten meer dan waard.

Als ze hier van plan zijn om een winkel te bouwen begint men eerst met een grote weg naar de plek, dan maken ze de parkeerplaats en als laatste bouwen ze de winkel, supermarkt of winkelcentrum en alles groot genoeg om honderden auto’s en een veelvoud aan bezoekers te herbergen. In het centrum van Orlando zijn genoeg van deze supermarkten of shopping malls met hun gigantische parkeerplaatsen. Omdat alles hier goedkoop is en vooral de merkkleding een fractie kost van wat men in Europa gewend is, moet je soms toch wel eens een kwartier over de parkeerplaatsen rijden voordat je een parkeerplaats gevonden hebt. Deze winkels hebben dan ook de afgelopen weken niets te klagen gehad.

Voor ons komt er nu een iets rustigere tijd aan en dat kunnen we dan weer benutten om de villa’s, door middel van een kwastje verf hier en daar, weer in nieuwstaat te krijgen. Ook de inboedel, computerspellen, beddengoed en handdoeken moeten telkens gecontroleerd en aangevuld worden want om duistere redenen wil er nog wel eens het een en ander verdwijnen. Waarschijnlijk nemen sommige gasten iets mee als blijvende herinnering aan een mooie vakantie.

In de gemeente Anna Paulowna waar wij vandaan komen worden jaarlijks rond de maand mei de mozaïekdagen georganiseerd. Dan worden er mozaïeken en werkstukken gemaakt en straten versierd. Dit alles om aan de toeristen te tonen, om er prijzen mee te winnen of gewoon voor de gezelligheid. Nu vindt dat hier ook plaats.

Het is dan niet met bloemen(koppen) maar met verlichting. Hele voorstellingen worden er getoond om de buurt op te vrolijken en vooral de massale toestroom van toeristen, rond deze tijd, mee te vermaken.  Sommige zijn er al een maand mee bezig en zullen deze maand weer geen lage electriciteitsrekening hebben.

Voor ons is het rond de kerst en nieuwjaar ook een drukte van belang. Vaak komen er hele families naar Florida op om met z’n allen de kou te ontlopen en het jaar goed af te sluiten. Maar daar waar veel mensen bij elkaar zijn dan gaat er nog wel eens wat stuk. Vooral ook omdat de kwaliteit van de apparatuur hier te wensen over laat en het heel vervelend is als je een duik in het zwembad wilt nemen maar er te laat achter komt dat de zwembadverwarming het niet meer doet. Het is dan aan ons om dat weer zo snel mogelijk op te lossen want het is meestal niet alleen dit wat het dan laat afweten.

Door de wereldwijde economische malaise is het onroerend goed iets in waarde gezakt. In Florida echter is de huizenmarkt volledig ingestort. In de afgelopen jaren is er heel veel gebouwd en verkocht als investering en om geld mee te verdienen door middel van verhuur aan de toeristenen. Het was toen voor iedereen mogelijk om een villa met zwembad te kopen zonder aanbetaling en alleen maar renteafdracht ( de welbekende subprime hypotheken). 

De voorspiegelingen waren te mooi om waar te zijn en veel mensen hebben hierdoor hun (2e) huis en veel geld verloren. Maar dit was voor ons natuurlijk wel een unieke mogelijkheid iets moois voor weinig aan te schaffen. Doordat de prijzen nu gezakt zijn tot soms wel 40 % van de nieuwwaarde is het nu de beste tijd om hier iets te kopen daar de economie hier merkbaar weer de betere kant opgaat.

 Op de foto een voorbeeld van hoe ‘wij’ Amerikanen ons huis versieren.

De bedrijfstak waar wij ons in hebben gevestigd heet Property Management Bussines oftewel het beheren van (vakantie) woningen waarvan de eigenaar dat niet zelf kan of wil. Of omdat hij ergens anders woont. Wij zorgen ervoor dat de huizen, allen voorzien van privé-zwembaden en allen binnen een straal van 30 minuten van de welbekende pretparken, in uitstekende staat blijven verkeren en dat de gasten die er gebruik van maken (meestal vakantiegangers) het aan niets ontbreekt.

Het is een veelomvattende functie; van het schoonhouden van het zwembad tot het bijhouden van de boekhouding en alles wat er tussen zit. Dit is wat we met ons tweeën doen en hebben daar meer dan een dagtaak aan. Don en Owen gaan hier naar de Middle school en Elementry school.

Het weer is het hele jaar aangenaam subtropisch met praktisch geen wind. Bovendien zijn er in deze buurt heel veel pretparken en waterparken te vinden. Dit zorgt ervoor dat er in alle seizoenen veel toeristen deze kant op komen. Nu de dollar zo laag staat ten opzichte van de andere munteenheden is het zelfs goedkoop vertoeven hier. En omdat er een echte uit eten-cultuur bestaat en op iedere hoek van de straat een restaurant of andere eetgelegenheid te vinden is, is dit voor velen de ultieme vakantie. Wat dat betreft zijn Amerikanen echte showmensen en ze weten heel goed hoe ze anderen kunnen vermaken.

We hebben al eerder een tijdje (1989-1991) in Amerika gewoond maar waren toen nog te jong en misten de familie en vrienden en zijn toen teruggegaan. Maar dit land blijft toch trekken. We hebben het er vaak over gehad en dan moet je het doen nu het nog kan of nooit meer. Na een grondige voorbereiding van een jaar en toen nog 9 maanden wachten op een visa zijn we de oceaan overgevlogen. Na een gedegen inwerkperiode zijn we nu volledig zelfstandig met dit werk bezig en hebben nog geen seconde spijt gehad van de keuze die we toen gemaakt hebben. Dit mede omdat de jongens het ook erg naar hun zin hebben op school en in hun leefomgeving (niet geheel onbelangrijk). 

 Het is hard werken en je maakt een boel mee en dat is natuurlijk niet altijd leuk want natuurlijk zijn er ook mindere kanten aan dit werk maar als je het dan de problemen weer tot ieders tevredenheid heb weten op te lossen, schenkt dat veel voldoening. Omdat we veel meemaken is er ook nodige te vertellen en ik hoop dat ik hiermee een bijdrage kan leveren aan de blog.

 Owen, Don, Lynn en Ed Mak