Bij ons in Briare begint de eerste brocante eind mei. Daar moet je vroeg bij zijn. De eerste brocantes zijn het leukst, dan is het aanbod nieuw, en kun je echt leuke dingen kopen. Bovendien maakt de ervaren brocantebezoeker voor zich zelf een boodschappenlijstje. Heb je een kandelaar nodig, of een juskom bij een stel borden, een theepot met roosjes? Dat snuffel je bij elkaar, en daar neem je de tijd voor. Volgende week is er immers weer een brocante….

De spullen op de brocante worden meestal verkocht door de brocanteur(la brocante), met andere woorden, antiquair in de open lucht. Daarnaast heb je de volleybalclub met de verzamelde spullen van het afgelopen jaar, het feestcomité van het dorp met zijn stand of de buurtkinderen die van hun oude speelgoed afmoeten, meestal bijgestaan door hun opa’s en oma’s. Kinderkleertjes zijn een topper, je vindt ze in alle maten, keurig schoon en op maat gesorteerd. Het plaatselijke feestcomité verzorgt  de buvette, waar je kunt eten en drinken. Als je geluk hebt, braadt de plaatselijke slager het vlees en heeft supervisie over de openlucht keuken, dan kun je voor een paar euro’s lekker eten.

Rondom Briare liggen veel dorpjes, die allemaal op hun beurt de eigen brocante hebben. Iets verder, bijvoorbeeld rond Montaris of Orleans, worden heel andere spullen verkocht. En in het ene dorp, bijvoorbeeld Cerdon, kun je goede meubelen kopen voor een billijke prijs, in het andere dorp Mezilles duurt de brocante twee dagen en worden kwalitatief goede spullen verhandeld, de brocante daar is zo groot, dat je het eigenlijk in een dag niet bekijken kan.

Inmiddels hebben Cor en ik al een wollen tapijt gescoord, een glasservies voor 12 personen voor rode wijn, witte wijn, water en champagne. Een notenhouten eethoek met buffet. Dan is het weer fijn, dat Cor meubelmaker is. Hij heeft alles keurig gerestaureerd. En al die rare dingen die je ergens voor wilt gebruiken. Een bakje voor de as in de open haard? Dan koop je een passend model braadslede. Een grote vaas voor de gladiolen? Hij is echt niet mooi, maar de gladiolen staan er prachtig in. Zo heb je een leuke zondag.

Dan heeft de brocante nog iets heel leuks. Je slentert op je dooie gemak een uurtje of zo door een dorpje waar je normaal met de auto snel doorheen rijdt. Je maakt een praatje met de mensen en kijkt naar de huizen, in de binnenplaatsen en tuinen. Als de Fransen merken dat ze met je kunnen praten, vertellen ze alles. Meestal wonen ze in het weekend in hun buitenhuis en door de week in het appartement in Parijs. De buitenhuizen zijn vaak generaties lang al in gebruik. Wie met pensioen gaat, geeft het appartement in Parijs weer door aan de volgende generatie. De kleinkinderen komen in de vakanties bij opa en oma en kennen het dorp al op hun duimpje. Dat systeem werkt uitstekend!

In Nederland heb ik een uitgesproken afkeer van de rommelmarkt. Het klinkt tegenstrijdig, maar ik hoef die oude spullen niet. Ik ken ze te goed. Ook ik heb tantes en buurvrouwen gehad en ik weet wanneer de oranje fonduestellen verkocht werden, en door wie. En die donkerbruine borden en kopjes, nee, dank u! Maar in Frankrijk heb je dat niet, dus dat is echt anders.

Uit mijn verhaal begrijpt u, dat we ‘s zondags niet thuis zijn. Dan gaan we naar brocante, op zoek naar dat ene…..

Met vriendelijke groet,

Mieneke Kolen

De Zaanse Mieneke Kolken ontdekte een grappige vertaalfout op een koekenpan in Frankrijk. Die wilde ze de ‘buitenlandeditie’ van Noordhollands Dagblad niet onthouden. Zo zijn er in het buitenland meer taalgrappen te maken. Wat te denken van onderstaand voorbeeld uit het plaatsje Gien.

Ik ben Mieneke Kolen en woon met mijn Cor ’s zomers in Briare, in het dal van de Loire. ’s Winters is Zaandam onze woonplaats. We konden vroeg met de VUT en daar hebben we gebruik van gemaakt.

Daar kwamen we bij louter toeval terecht, we gingen met de boot op vakantie naar Frankrijk, met de trailer. En in Briare, het watersportstadje van de Loiret, ontmoetten we mensen die inmiddels een huisje hadden gekocht. En van het een kwam het ander….

 We hebben bewust gekozen voor een stadje met banken, bakkers en openbaar vervoer. Wonen in een stadje is comfortabel en je maakt  deel uit van de bevolking. Je gaat hier naar clubs, de bibliotheek en feestjes en je helpt elkaar. Wij worden gevraagd als er vreemde talen in het spel zijn, bijvoorbeeld bij de VVV.

De bewuste pan op de foto hangt gewoon in het rekje in de winkel. Meestal zijn de vertalingen correct, in de supermakten zie je tegenwoordig heel veel Franse en Nederlandse teksten samen op de verpakking. Maar zo bont als op deze koekenpan, dat is zeldzaam. Want wat is een kachel antiplakband?

 Nog zoiets. In Gien (spreek uit als bien) hadden ze vorige week miss-verkiezingen. En ja hoor Miss Gien is gekozen.

 Het is interessant om deel uit te maken van twee culturen!