Gelukkig hadden we de logistiek dit seizoen beter geregeld dan vorig seizoen. Een schoonmaakster in dienst genomen, een deal met de bakker voor dagelijks verse broodjes en de wasserij die wekelijks het wasgoed komt ophalen. Vorige winter was onze eerste winter en deden we alles nog zelf, nu vraag je je af hoe we het toen hebben gered.

Het hoogseizoen loopt hier tot na Pasen, nu is het even rustig in Haus Piesendorf. Alhoewel rustig? Druk aan het renoveren en investeren in huis. We maken het onze gasten nog comfortabeler. Onze zwager uit Nederland heeft samen met Marco alle parketvloeren in de appartementen voorzien van een gloednieuwe laklaag. Nieuwe Pvc-vloeren zijn gelegd in de woonkeukens en een nieuwe keuken wordt nog geplaatst. Ja, ja alles komt nog gewoon uit Nederland. We shoppen op Marktplaats en rijden met aanhanger gewoon even naar Nederland alsof het niets is. De Oostenrijkse marktplaats is nog niet zo goed ontwikkeld. Er is wel een flohmarkt site, maar de Oostenrijkers willen toch nog de hoofdprijs hebben voor tweedehands goed. Voor de vloeren hadden we ook een Oostenrijks bedrijf benaderd. Na 8 weken hebben we nog steeds geen offerte ontvangen. Dat zegt toch weer genoeg.

Nu gaan we ons opmaken voor het voorjaar. De 400 hanggeraniums gaan binnenkort weer in de balkonbakken. Ons huis moet natuurlijk de Oostenrijkse gezelligheid uitstralen. Het is aldoor heerlijk weer hier, dus iedere dag genieten op het terras.

Ook de plaatselijke bejaarden zijn blij dat de sneeuw is verdwenen. Ik werk naast mijn werkzaamheden in het pension nog 16 uur per week als verpleegkundige in het bejaardenhuis in het dorp. Leuk om erbij te doen en heel goed voor de taal en de sociale contacten. Ik werk in een heel leuk team. Alleen de diensttijden zijn wel wennen hier. Hier kennen ze nog de zogenaamde gebroken diensten. Dus werken in de spitstijden van 7 uur tot 12.30 uur en van 16.00 uur tot 19.30 uur. Totaal 9 uur op een dag met totaal een kwartiertje pauze. Niets voor mij, laat mij maar gewoon een hele dienst werken. Het is echt keihard werken. Met mijn Pinzgauer dialect gaat het mondjesmaat beter. Ik schat in dat het nog wel enige jaren gaat duren voordat ik het vloeiend spreek. Helaas gaat dat niet zo snel als bij de kinderen.

Het is te hopen dat ik zelf nooit in een Oostenrijks bejaardenhuis terecht kom, de bejaarden gaan hier al vanaf 17.30 uur op nachtrust. Daar moet je toch niet aan denken.

We proberen naast de drukte toch ook vooral te genieten van de wonderschone natuur. We moeten hier wel echt tijd voor maken, maar het lijkt beter te gaan als in Nederland. Wekelijks een ochtendje skiën op de gletsjer en straks heerlijk mountainbiken en wandelen in de bergen. Het uitzicht en de omgeving vervelen ons nog lang niet. Het is zeker de moeite waard om eens een bezoekje te brengen aan Haus Piesendorf.

Liebe Grüße Susan

www.hauspiesendorf.com

We zullen ook deze winter weer vol enthousiasme vele gasten ontvangen. Eerst Weihnachten (kerst) en Silvester (oud&nieuw). In een ander land toch weer andere tradities, misschien wel even leuk om daar iets over te vertellen.

De adventstijd is hier een speciale periode, veel kerstmarkten in de omgeving en de tijd van eigen koekjes bakken. In het dorp Piesendorf staat een hele grote adventkalender met vakjes, iedere dag gaat er een vakje open. Verlichte kerstbomen zie je hier nu alleen nog buitenshuis.

De kerstboom mag pas vanaf 24 december opgetuigd binnen staan, waarom? Weet ik niet. Wij Hollanders wijken natuurlijk af, want de kerstgezelligheid haal je toch eerder in huis. Wij hebben onze kerstboom in ons trappenhuis/entree staan, een warm welkom voor onze gasten.

Ook is Haus Piesendorf buitenshuis een plaatje om te zien. Wij hebben sfeervolle verlichting op gehangen aan de balkons, vele dorpelingen reageren hier enthousiast op. Het staat ook erg leuk. Hier wordt kerst echt op 24 december gevierd, kerstavond is eigenlijk het belangrijkste. Er bestaat hier wel eerste en tweede kerstdag, maar het echte feest is op kerstavond.

Géén oliebollen hier met oudjaar, maar dat is volgens mij ook typisch Hollands. Onze Hollandse vrienden bakken voor de Hollanders hier toch lekker oliebollen, dus wij komen niets tekort. Met Nieuwjaar geef je hier een geluksvarkentje van bv. marsepein aan je vrienden en familie. Deze varkentjes zijn nu al volop te koop. Het vuurwerk is hier fantastisch mooi en klinkt super in de bergen. Zo even wat weetjes over de Oostenrijkse tradities.

Onze ideeën om te emigreren ontstonden een jaar of vier geleden. Wij wilden een nieuwe uitdaging, een nieuw leven beginnen in een ander land. In eerste instantie was het niet specifiek Oostenrijk. Wij wilden Nederland verlaten om iets in toerisme te doen, maar waar naartoe was toen nog niet duidelijk. 

Onze nieuwe stek moest wel binnen Europa zijn op berijdbare afstand van West-Friesland. Frankrijk, Portugal en Zweden zijn de revue gepasseerd, maar altijd was er wel iets wat ons tegenhield. De ene keer was het de taal, dan weer de omgeving. Altijd was er wel iets om het toch niet door te zetten. 

Toen wij in de winter van 2007 hier (in Oostenrijk, red.) het gebied in reden, hadden wij gelijk het gevoel dat het goed zat. Een mooie omgeving en een goed toeristisch gebied voor alle seizoenen. Het is dus niet echt een droom die uitkomt, maar meer iets wat op ons pad gekomen is. Wij vonden dat als we het wilden doorzetten, we het nu moesten doen, nu de kinderen nog zo jong zijn.

Wij hebben hier een groot vrijstaand huis gekocht, waarin een aantal verhuurbare kamers, grote en kleine appartementen zijn. Ons huis is gelegen in een dorp met ca. 3700 inwoners nabij het bekende Zell am See en Kaprun. Een sneeuwzeker skigebied, langlaufgebied en winterwandelgebied. Het bijzondere aan ons huis is dat  de gasten rondom wijd uitzicht hebben over de bergen. Ons huis ligt in een breed dal, dus veel zon. Wij richten ons op allerlei gasten uit alle landen, zoals wandelaars, gezinnen en wintersporters.

Wij wonen hier nu een jaar tot nu toe bevalt het ons prima. We hebben nu alle 4 jaargetijden meegemaakt in Oostenrijk en elk jaargetijde heeft zijn eigen charme. Wij konden Oostenrijk eigenlijk alleen maar van de wintersport, maar hebben nu ervaren dat de andere jaargetijden er niet van onder doen. Wij hebben nog geen tijd gehad voor heimwee. De omgeving is prachtig en het droge landklimaat is heerlijk.  De mensen zijn hier erg behulpzaam en gemakkelijk in de omgang. 

Alleen het dialect hier in Pinzgau is nog moeilijk te volgen. Het is te vergelijken met het Fries, dat is voor ons Nederlanders ook lastig om te verstaan. Ik werk sinds 4 maanden als verpleegkundige in het bejaardenhuis in het dorp, hopelijk zal het met de taal dan ook wat beter gaan.

Ik vind het leuk om op deze nieuwe website mijn ervaringen met de lezers te delen.

Liebe Grüße,

Susan