Na het droevige overlijden van onze lieve RUFUS, kwamen er momenten van bezinning en JA, ik wil toch eigenlijk alleen maar dingen gaan doen die WIJ leuk vonden. Mijn leven heeft daardoor een aardige wendig genomen. Tja, van brigadier naar autohandelaar…. en ik vind het zo vreselijk leuk om te doen.
Je verdriet verbergen achter een glimlach, dat was m’n afscheid op Schiphol. Ik had m’n oude bergschoenen nog maar net naar de kringloop gebracht of Christel kwam al aanrijden. De laatste keer uit het mooie winterse Monnickendam wegrijden deed me toch wel wat.
Vannacht een grote shoarma gehaald. Deze was behoorlijk afgekoeld toen we gingen eten, want we nog even langs een kroeg moesten die niet op tijd gesloten was. Daar was al vaker over geklaagd en ik reed met Christel de ‘noodhulp’.
Vanavond m’n allerlaatste actieve uniformdienst als wachtcommandant in Purmerend en om 22.30 uur, zit mijn ‘lijden’ erop. Eindelijk weer eigen baas worden en nu MOET er helemaal niets meer en wat er nog wel moet, dat laat ik door een ander doen.
Van de week m’n afscheidsfeest gegeven in de bar van het hotel, want ik wilde geen oubollige receptie in een politiebureau. Ik had een open uitnodiging gestuurd en ook op diverse regiobureaus opgehangen, maar ook bij de visboer, de patatboer, de kippenboer, de groenteboer en de brillenboer.