Heerlijk genieten van die blije koppies


In mijn eerste maand ben ik door de directrice meegevraagd om op kamp te gaan met de kinderen. Twee weken terug was het dan zover, 8 dagen lang op kamp met 27 kinderen. Eerlijk is eerlijk maar ik zag er echt een beetje tegenop.

Armen van kinderen de lucht in als de deo langskomt


Ik heb een beetje routine gevonden en begin sinds een paar weken elke dag om 7 uur ’s ochtends in het kindertehuis. Ik heb een uur reistijd dus om 6 uur ’s ochtends ben ik al onderweg maar het is verbazingwekkend hoe snel dat eigenlijk went.

Vele, grote, grijze, grauwe flats in Boekarest


De eerste weken zitten erop en ik begin al aardig te wennen aan mijn Roemeense leventje. Het wisselvallige weer is wel erg typisch, de temperatuur is warm maar het ene moment komt het met bakken regen uit de lucht vallen terwijl het andere moment de zon schijnt en het bloedjeheet is.

Mijn terugkomst in het Roemeense kindertehuis was heftig


En daar ben ik dan, aangekomen in Boekarest! Op het moment dat ik het vliegtuig uitstapte moest ik even wennen aan de temperatuur van 34 graden. Ik was nog gekleed op het Nederlandse weer, maar dat scheelt zo’n 15 graden met hier.

Extra druk afscheid voor vertrek naar Roemenië


Het besef dat ik vanaf 14 juni de rest van 2010 in Roemenië zal doorbrengen is er nog niet. Ik weet ook niet of dat de komende twee weken nog zal komen want ik heb het veel te druk!

Eerdere berichten

Niemand weet of ik voor Roemenië een visum nodig heb


Ik wil rolstoelen voor Roemeense gehandicapte kinderen kopen